Ανοιχτή συνάντηση

Σας ενημερώνουμε ότι η πρώτη ανοιχτή συνάντηση της Πολιτική Ομάδας για την Αυτονομία θα πραγματοποιηθεί το προσεχές Σάββατο 12/02 στις 18.00 στο αθηναϊκό καφενείο, δίπλα στο κτήριο της Νομικής. Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα, καθώς και τα μικρά κινήματα ανυπακοής και τις απεργίες που γίνονται, θα συζητήσουμε το ζήτημα της (μη;) ανάδυσης κοινωνικών κινημάτων ως απάντηση στις νεοφιλεύθερες πολιτικές. Είστε όλοι και όλες ευπρόσδεκτοι/ες.

Advertisements
This entry was posted in Εκδηλώσεις. Bookmark the permalink.

8 Responses to Ανοιχτή συνάντηση

  1. Ο/Η A λέει:

    Πάντως είναι κρίμα ρε παιδιά.Σας διαβάζω από το ΑouB και γενικότερα ασχολούμαι όσο προλαβαίνω με την ελευθεριακή σκέψη (κυρίως Κάστορα) και είναι πραγματικά κρίμα, ο ελευθεριακός χώρος να τραβάει τα κολλήματα των κομμουνιστών.Είτε μιλάμε για Μπουκτσινικούς, είτε για Καστοριαδικούς, είτε για Φωτοπουλικούς είτε ακόμα και για αραρχοκομμουνιστές, είναι τόσο δύσκολο να συμπλεύσουν?Περισσότερα είναι αυτά που συμφωνούν παρά αυτά που διαφωνούν και αν μη τι άλλο, αυτοί που «πιστεύουν» στο Δημοκρατικό Πρόταγμα θα έπρεπε να είναι αυτοί που θα κάνουν ευκολότερα συμβιβασμούς,πρώτα με άτομα του χώρου τους (ελευθεριακό) και ύστερα με μαρξίζοντες.Αν μιλάμε για Δημοκρατία και δεν μπορούμε να τα βρούμε μεταξύ μας και παλεύει ο ένας να αποδείξει ποιος είναι πιο δημοκράτης από τον άλλο, τότε ας αφήσουμε την πολιτική δράση.Αυτή είναι και η μόνη κριτική που μπορώ να κάνω σε εσάς, την οποία την κάνω καλοπροαίρετα μιας και εγώ σε αυτόν τον χώρο αισθάνομαι ότι ανήκω.

    Υ.Γ-Για την ΑΚ τη άποψη έχετε?

  2. Ο/Η protagma λέει:

    Κοίταξε. Αν βάλουμε στην άκρη κάποιους χαζούς και ανώφελους σεχταρισμούς στους οποίους έχουμε υποπέσει και μερικοί από εμάς στο παρελθόν (κάποιοι δηλαδή από τους «παλιούς» της ΑήΒ -βλ. π.χ. εδώ: http://autonomyorbarbarism.blogspot.com/2007/09/terminal-119.html), η κατάσταση που περιγράφεις -ο διαχωρισμός σε «μπουκτσινικούς», «καστοριαδικούς» κ.λπ.- δεν είναι τόσο άσχημη όσο ενδεχομένως σου φαίνεται. Αν εξαιρέσεις την τρίτη κατηγορία που αναφέρεις (στην οποία και δεν επεκτείνομαι για λόγους που θα γνωρίζεις, αν παρακολουθούσες το μπλογκ της ΑήΒ), κατά τα άλλα δε νομίζω να υπάρχει κάποια ασυνεννοησία ή σύγκρουση ανάμεσα στις διαφορετικές τάσεις. Η ύπαρξη διαφορετικών τάσεων δεν είναι κάτι κακό. Ίσα ίσα θα έλεγα, είναι κάτι καλό, εφόσον δημιουργεί συζητήσεις και μας βάζει να σκεφτόμαστε. Το κακό είναι οι τάσεις αυτές να κλείνονται στον εαυτό τους και να μη μπορούν να συνεργαστούν πάνω σε μια κοινή πλατφόρμα, όταν αυτό είναι αναγκαίο, παρά τις διαφορές τους σε ειδικότερα ζητήματα. Και ως προς αυτό θα συμφωνήσουμε πλήρως μαζί σου.

    Προσωπικά επιμένω στη διαφορά μεταξύ ύπαρξης τάσεων και ύπαρξης σεχτών, γιατί θεωρώ ότι η πολυσδιάσπαση της Αριστεράς δεν είναι προϊόν τόσο της απλής ύπαρξης πολλών διαφορετικών τάσεων όσο α) της ύπαρξης τάσεων καθεμιά εκ των οποίων θεωρεί πως κατέχει τα κλειδιά της μόνης ορθής κατανόησης της Ιστορίας και β) φοβερών ενδογραφειοκρατικών παιχνιδιών εξουσίας στα πλαίσια των ιεραρχικών δομών που χαρακτηρίζουν τις αριστερές οργανώσεις (κυρίως του δεύτερου, καθώς η παραγωγή θεωρίας δεν απασχολεί καθόλου πλέον την Αριστερά).

    Θεωρώ πολύ σημαντικό σημείο την υπεράσπιση της θεωρητικής επεξεργασίας, ως δραστηριότητας μιας πολιτικής συλλογικότητας ή ομάδας που ασκεί κριτική στα σύγχρονα καθεστώτα, καθώς σήμερα ζούμε σε μια εποχή που η κριτική στις ετερόνομες και δογματικές ιδεολογίες οδηγεί πιο συχνά σε ένα θεωρητικό μηδενισμό παρά στην προσπάθεια να σκεφτόμαστε με διαύγεια και όντας ικανοί να κάνουμε κριτική στις ιδέες και τις τοποθετήσεις μας όπου αυτό είναι αναγκαίο. Αυτή η επεξεργασία όμως, ως τέτοια, μοιραία οδηγεί σε διαφοροποιήσεις. Και το θέμα είναι να μπορούμε να τις διαχειριζόμαστε με τρόπο μη σεχταριστικό. Ας πουν κι οι υπόλοιποι την άποψή τους…

    Νίκος

    ΥΓ: Η ΑΚ είναι μεγάλο ζήτημα. Εγώ προσωπικά έχω θητεύσει στο αθηναϊκό της τμήμα πριν 7 χρόνια. Θεωρώ ότι ως οργάνωση, ενώ είναι πολύ πιο ανοιχτή από τις υπόλοιπες αναρχικές ομάδες και συλλογικότητες (πράγμα φυσικά θετικό), αναπαράγει ένα θεωρητικό σχετικισμό και ένα ό,τι-να’ ναι (από τη μια μιλά περί άμεσης δημοκρατίας και από την άλλη για «αφορμαλιστική οργάνωση» κ.λπ.) που δεν βοηθούν καθόλου. Παράλληλα, τον κύριο ρόλο μέσα στους κόλπους της δεν τον παίζουν οι ιδέες ή οι θεσμοί (που, στο βαθμό που υπάρχουν, δε λειτουργούν σωστά) όσο οι προσωπικές σχέσεις και, πιο συγκεκριμένα, οι συμπάθειες και οι εχθρότητες που αναπτύσσονται ανάμεσα στα άτυπα κέντρα αποφάσεων και τους εκάστοτε υπόλοιπους συμμετέχοντες. Τουλάχιστον αυτά είχα συναντήσει εγώ στην Αθήνα, κατά την περίοδο που συμμετείχα. Από την άλλη όμως πιστεύω ότι μια σειρά σκεπτόμενων ατόμων που έχω γνωρίσει έχει περάσει κι αυτό από διάφορες ΑΚ, πράγμα που δεν είναι άσχετο με αυτό που είπα στην αρχή περί ανοικτότητας ή με μια, έστω εντελώς αόριστη, γενική συμπάθεια περί των ιδεών του Καστοριάδη που γενικά χαρακτηρίζει -ή τουλάχιστον χαρακτήριζε- την ΑΚ. Απ’ όσο ξέρω, π.χ., στη Θεσσαλονίκη υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον δημοκρατικό εγχείρημα στο οποίο συμμετέχουν και μέλη της εκεί ΑΚ: http://anotherdemocracy.gr/ ).

  3. Ο/Η Μίλτος λέει:

    Άλλωστε η δημοκρατία δεν είναι ένα κλειστό σύστημα που ακολουθεί κάποιους παγιωμένους αιώνιους νόμους. Το μόνο αιώνιο στοιχέιο που την κρατάει ζωντανή θα μπορούσε να χαραχτηριστεί αυτή ακριβώς η διαλεκτική της αντιπαράθεσης. Η ποιητικότητα της δημοκρατίας και το ελεύθερο στοιχείο της βρίσκεται σε αυτή την συνεχή κίνηση απόψεων και αντίθεση γνωμών. Για αυτό αποκαλείται και Τραγικό πολίτευμα. Το δύσκολο στην εφαρμογή της, κατα την γνώμη μου, είναι ότι απαιτεί μια συνεχή αφύπνηση συνείδησης από την πλευρά των πολιτών, γεγονός που θα τους κάνει και πιο ενεργητικούς. Οι άνθρωποι δυστυχώς διακατέχονται από μια ‘τεμπελιά’, (λες και υπάρχει μία έμφυτη ‘Ανοία’ όπως λέει και ο Α. Σοπενάουερ). Αφήνονται να εξουσιάζονται από τους εκάστοτε ειδικούς. Αυτό θεωρώ ότι αποτελεί μια προβληματική πάνω στη δημοκρατία. Κατά τα άλλα συμφωνώ με τον Νίκο.

  4. Ο/Η A λέει:

    Καταρχάς ευχαριστώ για το γρήγορο της απάντησης.

    @Νικος

    Δεν έχω να προσθέσω κάτι επι της ουσίας μιας και ήξερα οτι θα συμφωνούμε,απλά μόνο 2 σημεία:
    α)Έχω όντως διαβάσει την πολεμική του ΤΦ από το I.D στον ΚΚ και πραγματικά απόρησα.Λες και γίνεται αυτό για να κοντραριστούν τα δημοκρατικά προτάγματα για το ποιο είναι καλύτερο.Αλλά ακόμα και έτσι νομίζεται πως με τους Φωτοπουλικούς δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης?
    β)Με το υπόλοιπο της ομάδας της ΑouB που «πήγε» στο Arguments δεν υπάρχει προοπτική και με αυτούς?

    Τα ρωτάω αυτά γιατί αν μπορούσαν να ξεπεραστούν αυτές οι μικροδιαφορές, ίσως μια πολιτική ομάδα-συλλογικότητα με περισσότερα άτομα που θα μπορούσε να απορροφήσει περισσότερες τάσεις θα ήταν πιο αποτελεσματική ως προς τον σκοπό της.Και ασφαλώς θα μπορούσε να γίνει και πιο γρήγορα γνωστή.Εσείς μεταξύ σας έχετε κάτσει να τα συζητήσετε αυτά?Μια πρωτοβουλία ας πούμε, ανοιχτή συζήτηση με όσες περισσότερες τάσεις από τον ελευθεριακό χώρο γίνεται,όπου θα μπορεί να γίνει δημιουργική συζήτηση επί των σημερινών προβλημάτων.Γιατί αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι υπάρχει στην πλειοψηφία μια οργή,μια απόρριψη του κατεστημένου και των κομμάτων εν γένει, χωρίς όμως να μετουσιώνεται σε κάτι.

    @Μίλτος

    Δυστυχώς Μίλτο, από πολλές συζητήσεις που έχω κάνει με συμφοιτητές μου,κανένας δεν είναι δημοκράτης.Το ένα άκρο (του απολιτίκ) είναι αυτό που θεωρεί την άμεση δημοκρατία χάος και μη-λειτουργική (με πολύ θολούρα σε αυτά που λέει βέβαια) και το άλλο άκρο είναι ο αριστερός που στην καλύτερη περίπτωση θα του αρέσει η δημοκρατία όπως την θέλουν τα εαακ ή η αρεν.Τα πράγματα ειναι πραγματικά τραγικά.Και το χειρότερο είναι πως ακόμα και στην αριστερά (αλλά και στον αντιεξουσιαστικό χώρο) έχω παρατηρήσει μια «αφομοίωση από το σύστημα» αν μπορώ να το πω έτσι.Γίνεται ένα lifestyle δηλαδή που η πολιτική δράση εξαντλείται στις μπύρες στα εξάρχεια και άντε σε καμιά πορεία.

  5. Ο/Η Μίλτος λέει:

    Φίλε ή Φίλη Α δεν διαφωνώ μαζί σου, τα πράγματα ειναι όντως τραγικά και φαντάσου οτι αναφέρεσαι στους φοιτητές που υποτίθεται είναι μία, ας το πούμε, ‘τάξη’ η οποία διαχέται από κάποια επαναστικότητα. Που να δεις τι γίνεται στον εργασιακό χώρο όπου διακυβεύονται μισθοί, θέσεις εργασίας ή που γενικά επικρατεί έλλειψη δικαιοσύνης με πολλές εξουσιαστικές σχέσεις, όλα αυτά τα γεγονότα θα έπρεπε να μας συσπειρώσουν προς ένα αμεσο-δημοκρατικό πράττειν και αντί αυτού όλοι αποσύρονται στους καναπέδες και στην ιδιωτικότητά τους. Αλλά δεν πρέπει να απογοητευόμαστε, η δημοκρατία απαιτεί αγώνες και συνεχείς θυσίες. Έτσι ειναι αυτά

  6. Ο/Η protagma λέει:

    @ A

    α) Περί Φωτόπουλου δε θέλω να μιλήσω, καθώς φοβάμαι ότι θα μπουν πάλι εδώ στο μπλογκ να κάνουν χαμό και δεν αξίζει. Έχει γίνει έτσι και στο προηγούμενο μπλογκ δύο φορές (εδώ η πιο πρόσφατη http://www.blogger.com/comment.g?blogID=8341589355747495597&postID=2150426118466857027) και φαίνεται πως δεν έχουν καμιά κουλτούρα συζήτησης. Για τις θεωρητικές, κατά τα άλλα, διαφορές, μπορείς να δεις το εξής κείμενο: https://protagma.files.wordpress.com/2010/10/cf80ceb5cf81ceb9ceb5cebacf84ceb9cebaceae-ceb4ceb7cebccebfcebacf81ceb1cf84ceafceb1-cebaceb1cf83cf84cebfcf81ceb9ceacceb4ceb7cf82.pdf .

    β) Τώρα τα παιδιά από την πρώην ομάδα, όπως φαίνεται και από τις αναδημοσιεύσεις στο σάιτ τους (συλλογικά κείμενα δε βλέπω πλην ενός) έχουν εντελώς διαφορετική αντίληψη περί πολιτικής και γι’ αυτό, άλλωστε, ήταν πλέον αδύνατη κάθε συνεννόηση εντός της παλιάς ομάδας. Αυτοί παραθέτουν τον Κουβέλη στα λινκς τους, π.χ. και, απ’ όσο θυμάμαι, θεωρούσαν σοβαρή τη Δημοσκοπική Αριστερά, το Μανδραβέλη, το Protagon.gr κ.λπ. Εμείς, αντίθετα, θεωρούμε ότι αυτά όλα δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με την άμεση δημοκρατία, την αντίθεση στον καπιταλισμό και γενικώς κάποια προσέγγιση ελευθεριακού τύπου (για να το πω ευγενικά). Σε παραπέμπω στο συλλογικό μας κείμενο στο Πρόταγμα 1, όπου εξηγούμε με λεπτομερή τρόπο τις διαφορές μας. Θα δεις εκεί ότι πρόκειται για διαφορές ουσίας κι όχι για προσωπικό ξεκατίνιασμα. Άλλωστε 5 μήνες ξεμαλλιαστήκαμε μέσα στην παλιά ομάδα ακριβώς επειδή κάποιοι αρνούνταν την ύπαρξη διαφορών κι έτσι δε μπορούσαν ποτέ αυτές να τεθούν επί τάπητος και να συζητηθούν για να συνεννοηθούμε. Εμείς, π.χ., θεωρούμε φλέγον και βασικό το ζήτημα της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών. Δε βλέπω όμως κάποια τοποθέτηση επί του θέματος στο σάιτ των παιδιών. Υπάρχει πλήρης διαφορά πολιτικής οπτικής ακόμα και σε πρακτικό επίπεδο (και το ίδιο είχε συμβεί και με την πρότασή μας να συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις κατά του ΔΝΤ πέρυσι).

    Κατά τα άλλα το έχουμε συζητήσει επανειλημμένως το ζήτημα που αναφέρεις και άλλωστε έχουν γίνει και κάποιες πρωτόλειες ακόμα συζητήσεις σχετικές και με μέλη από την Άλλη δημοκρατία ή τον Ελευθεριακό Δημοτισμό. Ανάλογες συζητήσεις είχαν γίνει στο παρελθόν και με το Μαύρο Πιπέρι και το Τέρμιναλ, επί εποχών ΑήΒ. Επίσης, πριν από κανένα χρόνο είχαμε κάνει σχετικό κάλεσμα ως ΑήΒ στην Ελευθεριακή Κίνηση, αλλά μας είχαν απαντήσει με έναν ηλιθιωδώς σεχταριστικό τρόπο, όποτε το σχέδιο μιας συνεργασίας διάφορων ομάδων (ΑήΒ τότε, Ελευθεριακή Κίνηση, Κίνηση για τον Ελευθεριακό Δημοτισμό κ.λπ.) έληξε άδοξα. Η ιδέα πάντως υπάρχει ακόμα και σε ό,τι μας αφορά δεν την έχουμε εγκαταλείψει. Απλώς είμαστε ακόμα κι εμείς σε φάση σταθεροποίησης, μετά την ίδρυση της νέας ομάδας, οπότε θα δούμε στο προσεχές μέλλον τι μπορεί να γίνει σχετικά.

    Και συμφωνώ βέβαια με τα σχόλια του Μίλτου περί δημοκρατίας.

    Νίκος

  7. Ο/Η protagma λέει:

    Το θέμα του «ανοίγματος» και των συνεργασιών στον ελευθεριακό χώρο είναι μεγάλο και σοβαρό. Μας έχει απασχολήσει κι εμάς, παρά το γεγονός ότι είμαστε αρκετά καινούρια ομάδα, και προσπαθούμε να οργανωθούμε σιγά σιγά, όπως έγραψε και ο Νίκος. Νομίζω ότι οι κινήσεις που υπάρχουν στη θεσσαλονίκη (δημοτισμός και anotherdemocracy) είναι αξιόλογες και μια συνεργασία σε πολιτικό επίπεδο θα πρέπει να τη δούμε σοβαρά και άμεσα. Αυτά βέβαια δε γίνονται απ΄οτη μια στιγμή στην άλλη. Συνήθως επιταχύνονται και μέσα από κάποιες γενικότερες εξελίξεις, όπως κινητοποιήσεις ή άλλα κινήματα. Το ζήτημα είναι να αξιοποιούνται οι αφορμές. Για παράδειγμα, θεωρώ ότι ο Δεκέμβρης ήταν μια περίπτωση όπου -μεταξύ άλλων- δεν αξιοποιήθηκε μια δυνατότητα συνεργασίας ομάδων ή συλλογικοτήτων, δημιουργίας ενός δικτύου επικοινωνίας τους, κοινής δράσης κ.λπ. Και συμφωνώ απόλυτα ότι είναι κρίμα που και σήμερα ενώ βιώνουμε μια πρωτοφανή κριση και απαξίωση του πολιτικού κατεστημένου, αυτό δεν παίρνει μια κατεύθυνση ενεργώς πολιτική και αδυνατεί να ενσαρκωθεί σε μια δομή.

    Όσον αφορά τα υπόλοιπα παιδιά (της ΑηΒ) που δραστηριοποιούνται στο arguments, νομίζω ότι έχουμε σημαντικές πολιτικές διαφορές. Επειδή γίνεται πολύς λόγος για τις διασπάσεις (ως κατάρα των πολιτικών ομάδων και κινημάτων), θέλω να πω ότι κανείς από εμάς δε διαπνέεται από μια τάση σεχταρισμού. Δε θα προχωρούσαμε ποτέ στη διάλυση της ΑήΒ εάν δε θεωρούσαμε ως ανυπέρβλητες τις «εσωτερικές» πολιτικές διαφορές. Σε κάθε περίπτωση, κι ας ακουστεί παράξενο, νομίζω ότι από αυτήν την ιστορία βγαίνουμε πιο συνειδητοποιημένοι και με μεγαλύτερη διάθεση για συνεργασίες και καλύτερη οργάνωση.

    Μήτσος

  8. Ο/Η A λέει:

    Με καλύψατε.Την απάντηση του Νίκου στην κριτική των ΤΦ και κουτεντάκη την έχω διαβάσει.

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s